Lichaamspantsering

Het hart gaat op slot

Opening the heart - dat was in 2019 de titel van de eerste Amanae workshop die ik volgde.

Ons hart is het eerste wat we vaak afsluiten (of pantseren). We bouwen er een muur rond. Het gaat op slot. Ter bescherming: ‘Niemand komt er nog in. Ik laat me niet meer kwetsen.’ Dat gebeurt meestal onbewust.

En met een beetje geluk voelen we jaren later toch een gemis. Je voelt je afgescheiden. Je verlangt naar meer levensvreugde of zingeving. Verbinding.

Maar met een gesloten hart is dat onbereikbaar. Neem het van mij aan.

Helaas (of misschien wel gelukkig) bestaat er bij mijn weten geen techniek die dat gepantserde hart in 1-2-3 bevrijdt. Het is een proces van terug contact maken met voelen, met kwetsbaarheid. Een proces van de schoonheid daarvan weer mogen ervaren. Beetje bij beetje. In een veilige context. En ook weer mogen sluiten als het niet veilig voelt. Een proces van bewustwording. Bewust worden wanneer de dreiging echt is, of een diepgewortelde (lichaams)herinnering aan oude pijn.

Geïntegreerd lichaamswerk kan je mee op pad nemen naar het losser maken van dat lichaamspantser. Zodat je het kan afleggen als het niet nodig is. Zodat je weer mag ervaren wat liefdevolle verbinding is.